انسانها چون پرندگان مهاجر، مسافرند و در سفر. هدف این سفر، پیوستن به او، وصول به هستی لایتناهی و رسیدن به سرچشمه خوبی و زندگی است. برای پیمودن این مسیر و عبور از جهانهای پیش رو،  می بایست مانند یک مسافر واقعی عمل کنیم.

 خود را دریابید که  این اولین گام سفر است , و سپس در آن استقرار یابید . آماده سفر باشید، اجتناب ناپذیر است چون هم اکنون نیز در سفرید.

.... مسافری که مانند مسافر زندگی نکند، جریان زندگی را در خود متوقف می­کند . این سفر، این حرکت کردن، به معنی رشد و پیشرفت شماست. به معنی عبور از جهانها و تجربه سطوح هستی و مراتب حضور خداست. این سفر، نزدیک شدن خودآگاهی به خدا آگاهی است.

...مسافر چگونه زندگی می­کند، همانطور زندگی کنید. این شیوه پیمودن است.

<< قسمت های ازمقدمه کتاب رویای راستین >>